تبلیغات
مهدویت

خدا نخستین كسی كه درباره مهدی(عج) تبلیغ كرده است

 (بسم الله الرحمن الرحیم)

ای فرزند آقایان، ای فرزند اصیل ترین و بزرگوارترین اهل عالم، ای زاده‌ی هدایت‌گران ره‌یافته، ای زاده‌ی برگزیدگان پاكیزه، ای فرزند شریف‌ترین مردمان، ای فرزند نیكوترین پاكان، ای فرزند جوان مردان برگزیده، ای فرزند گرامی ترین بزرگواران، ای زاده ی ماه های تابان، ای زاده ی چراغ های درخشان، ای زاده ی شهاب های تابان، ای زاده ی ستارگان فروزان، ای فرزند راه های روشن به سوی خدا، ای فرزند نشانه ای آشكار، ای زاده ی علوم كامل، ای زاده ی سنت مشهور، ای فرزند آثار قید شده (و در زبان انبیاء و اولیاء آمده) ای فرزند معجزه های موجود ( و پایدار)، ای فرند راهنمایان مشهود خلق، ای فرزند صراط مستقیم، ای فرزند نبأ عظیم(امیرالمومنین سلام الله علیه).


می گوید نوشتن كتاب را امامش به او امر كرده اند، در خوابی شیرین و روح انگیز.

 

نام كتاب را هم خود امام پیشنهاد داده اند: « مكیال المكارم فی فوائد الدّعاء للقائم»

 

كتاب را آیت الله سید محمد تقی موسوی نوشته كه در اصفهان می زیسته و شیدای امامش بوده است.

 

"میكال المكارم" یعنی "پیمانه‌ی خوبی‌ها".

 

كتاب شامل روایات و احادیثی است در شناخت امام عصر(جان‌های ما به فدای خاك پایش)، ویژگی های امام، نتایج دعا برای فرج امام، اوقات و حالات تاكید شده برای دعا، چگونگی دعا برای تعجیل فرج امام و تكالیف شیعیان نسبت به امام زمان‌شان.

 

و این صفحات جرعه ای است از این پیمانه بزرگوار.

 

جرعه نه به قدر تشنگی، كه تشنگی و عطش دوست داران حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیشتر از این است كه با این جرعه ها سیراب شود، اما جرعه ای متناسب با توان ناچیز این نگارنده كه خود از خداوند می خواهد تا لطف و رحمتش را كامل كرده و به او توفیق دهد در نخستین فرصت، جرعه های دیگری از شهد شیرین مكیال المكارم بنوشد و بنوشاند.

 

 

نخستین تبلیغ كننده برای مهدی(عج)

پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) كه رفت معراج، چیزهای زیادی دید و شنید.

 

با خدا گفتگو كرد و برگشت.

 

پس از معراج گفتنی های زیادی داشت. درباره خلیی چیزها، یكی اش هم خلافت روی زمین بود پس از خودش.

 

پیامبر گفته اند: خداوند من را صدا زد: « ای محمد تو بنده من هستی و من پروردگارت. مرا عبادت كن و بر من توكل كن كه تو نور من در بندگانم هستی و رسول من در میان مخلوقاتم. حجت من در میان آفریدگانم تو هستی. بهشتم را برای كسی كه از تو پیروی كند آفریدم و دوزخم را برای كسی كه از تو نافرمانی كند. كرامتم را برای اوصیای تو واجب كردم و ثوابم را برای پیروانت لازم ساختم.» 

 

پرسیدم:« پروردگار من! اوصیای من چه كسانی‌اند؟»

 

جواب آمد:« ای محمد! اوصیای تو همان هایی هستند كه بر ساق عرش، نامشان نوشته شده است. اول آنها علی بن ابی طالب است و آخرین‌شان مهدی امتم... قسم به عزت و جلالم كه دینم را به وسیله ایشان ظاهر می كنم و كلامم را به وجود آنان بلند می نمایم. و زمین را به آخرین ایشان از دشمنان پاك می كنم. تمام زمین را ملك او می كنم و بادها را در تسخیر او قرار می دهم. افراد گردن‌كش را مطیع‌اش می كنم و او را بر وسائل پیروزی مسلط می كنم... تا همه را به بانگ بلند به سوی من فرا بخواند و خلقم را بر مدار فرمان‌های من گرد آورد...»

 

 


تاریخ ارسال : دوشنبه 1395/01/9  02:59 ب.ظ  | نویسنده :   سید نقی پاکمهر

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر